Dolu Konu

Arılar neden bal yapar?

Tabii ki sadece insanlar yesinler diye deÄŸil. Bal arıları eÅŸek anlarından farklı olarak kışı koloni halinde geçirirler. Koloni kış uykusuna yatmaz ama bir salkım gibi kümeleÅŸir. Bu ÅŸekilde kış süresince sıcak ve aktif olarak kalabilirler. Bunun için de önceden, yaz aylarında yeterli miktarda bal depo etmeleri gerekir.  Ortalama bir kovanın kışlık bal ihtiyacı 9-13 kilogram kadardır. Bal arılarının bal yapma kapasiteleri ise uygun yer bulabildiklerinde bundan çok daha fazladır.  Ä°ÅŸte arıcılığın felsefesinde de bu yatar. Sen arılara imkan saÄŸla, onlar da hem kendileri hem de senin için bal üretsinler. Arılar kendilerine yetebilecek miktardan 2-3 kat fazla bal üretebildiklerinden arıcılar da kovana ÅŸekerli  ÅŸuruplar koyarak onlara bu ortamı hazırlarlar. Arılar da sonradan ellerinden alınan bu ürün fazlasını dert etmezler. Anların balı çiçeklerden topladıkları nektarı ağızlarındaki bir emzimle birleÅŸtirip altıgen biçiminde balmumundan yaptıkları hücrelere depoladıklarını biliyoruz. Bu karışımın su oranının yüzde 17′ye kadar düÅŸmesini bekledikten sonra hücrelerin ağızlarını yine bir balmumu tabakası ile kaplarlar. Artık arıcı için mahsul zamanı gelmiÅŸtir. AÄŸzı kapalı hücrelerdeki bal hiç bozulmaz, saklama zamanı süresizdir.  Arılar böcek dünyasının en geliÅŸmiÅŸ sosyal hayatına sahiptirler.  Ä°ÅŸçi arılar dünyaya geldikten sonra bir ay içinde kovanda bir iki günlük sürelerle temizlik, larvaları besleme, balmumu yapma, yiyecek taşıma, muhafızlık gibi deÄŸiÅŸik görevler yaparlar. Sonra uçuÅŸ baÅŸlar, çiçekler ziyaret edilir, nektar, polen ve su toplanır.  Ä°ÅŸçi arılar çalışma mevsiminde 4-8 hafta yaÅŸarlar. Kış mevsiminde ise arkadan gelen gençler olmadığı için ömürleri 5-7 ay sürebilir.  Ä°ÅŸçi arılar diÅŸi olmalarına raÄŸmen kısırdırlar, yavru yapma yetenekleri yoktur.  Arılar polenleri, su ile karıştırıp larva halindeki yavruları beslemek için toplarlar. Bir arı kovandan 7 kilometre uzaÄŸa gidip, geri dönebilir. Ancak arılar normal olarak kovanlarından ortalama bir kilometre kadar uzaklaşırlar.  Arılar bu yolculuklarında yollarını güneÅŸin pozisyonuna göre saptarlar. Ayrıca yer kürenin manyetik alanına karşı da hassastırlar. Gözleri polarize ışığa karşı o kadar hassastır ki çok kalın bir bulut tabakasının ardından gelen zayıf bir güneÅŸ ışığıyla bile kötü havalarda yollarını bulabilirler.  Arılar geceleri ortadan yok olurlar ama uyumazlar. Gece boyu hareketsiz kalarak enerjilerini ertesi günkü yoÄŸun iÅŸler için biriktirirler.  Arılar renklerin çoÄŸunu görürler. Işık dağılımında mavi ve ona yakın renkleri daha iyi görürler. Ultraviyole  ışınlarına karşı da çok duyarlıdırlar. Ultraviyole ışınlarını çok yansıtan çiçekler onlara daha parlak görünür. Kırmızı rengi hiç ayırt edemezler.  Bize bu derecede faydalı olan arılar etrafımızda dolaÅŸtıklarında veya balkonda kahvaltı sefası yaparken reçel tabağına konduklarında çoÄŸu insan huzursuz olur. Bunun nedeni minik arının sokma tehlikesidir. Halbuki arılar sadece iki durumda canlılara saldırır ve sokarlar: 1) Kolonilerine bir tehdit olduÄŸunda korumak için; 2) Korkutuldukları zaman. Bu nedenle arı kovanlarına çok yaklaÅŸmamanız, el kol hareketleri yaparak hızlı hareket etmemeniz önerilir.  Anlar insanı soktuktan sonra genellikle ölürler, çünkü arı tarafından sokulan insan ani bir hareketle arıyı fırlatınca arının iÄŸnesi ile beraber zehir torbası ve ifrazat bezi de yırtılarak arıdan ayrılır ve soktuÄŸu yerde kalır.  Ä°lginçtir ki bu kalan zehir torbasındaki kaslar arıdan ayrılsalar bile zehri pompalamaya bir süre devam ederler. Bu nedenle tırnağın ucu ile bir an evvel iÄŸneyi soktuÄŸu yerden çıkarmakta fayda vardır.  Arı zehrine alerjisi olan kimselerde arı sokmaları ağır tepkilere hatta ölüme yol açabilir. Buna karşın arı zehri bazı aÄŸrılı hastalıkların özellikle romatizmanın tedavisinde kullanılır.

Benzer Yazılar: